entry 4 : ang misteryo ng "mooner" boys

Tuesday, May 30, 2006

**may isa pang entry sa ilalim ng entry na to**

prologue:

naglalakad ako kahapon sa subdivision pauwi sa bahay namin. may dumaang kotse sa kalyeng dinadaanan ko. may napansin akong gumagalaw sa right side peripheral ko. di ko pinansin.

nananahimik akong naglakad patungo pa din sa bahay ng biglang may sumutsot (psst psst) sakin. di ko napigil sa paglingon ang ulo ko. putcha may dalawang bata at ang susunod na mga pangyayari ay talaga namang nakakasindak!

I GOT FUCKIN MOONED!!!!!!

discussion:

mooning - act of displaying one's bare buttocks by lowering the back side of one's trousers and underpants, usually without exposing the genitals. (for complete article visit http://en.wikipedia.org/wiki/Mooning)

ginagawa ang mooning as a sign of disrespect at para na rin sa shock value. pero nakakatawa kasi ung kahapon dahil mga batang inosente naman ung nag"moon" sakin. tawa lang sila ng tawa habang winawasiwas nila ung pwet nila sa line of sight ko. nakakatawa nga e kasi medjo badtrip ung init ng araw tapos biglang mamoomoon ka ng mga batang makulit kaya napawi ung bad mood ko :D

application:

kapag malungkot, humanap ng mooners (o kaya e dumaan ka dito sa street na dinaanan ko) siguradong matatawa ka :D

recommendation:

-kung may alam kang "mooning" spot kung san may mga batang mooners, ipaalam sa kinauukulan
-bumili ng mooner cage at hulihin ang mga nakikitang mooners na nakakatuwa
-gawing pet ang mooner para pag depressed ka e hahagisan mo lang ng hopia at presto! instant saya :D
-wag magpapahuli sa bantay bata 163
-pag nahuli, i-deny.



-out!


| || ?!? || materialized 8:47 AM

+ + +
Comments: Post a Comment
Credits

bartend
blogger main
chatbox
flickr
emailyahoo
emailgoogle
gamefaqs
gamespot
fiendster
apacer
mport
nvncbl
yahoomusic
gadgets
the used
Links

author
cafe
chard
jen
kayren
laya
lira
macks
rem
harlequin & friends
ruthie
sarj

friendster : whos_alex@yahoo.com

Profile

and then there was me.
an ambitious kid wandering alone in this train wreck called life.
fascinated by inanimate things and dastardly gaps in time.
wondering why the possibility of finding happiness
seems as slim a chance as finding penguins in the dessert.
he laughs.
laughs in mockery. laughs in fear. laughs in anger.
but his favorite laughter is that which hides the gloom
which has evolved from being an acquaintance to an intimate friend.
such is the demise of an observer trapped inside a toppled box.
ensconced inside a niche of shadows,
he laughs aloud just to drown the deafening silence

Archives

July 2004
August 2004
September 2004
October 2004
November 2004
January 2005
February 2005
March 2005
April 2005
May 2005
June 2005
July 2005
August 2005
October 2005
May 2006
June 2006



manok.


(ano daw?)


bok bok bokok


click mo ung word na "blog" sa baba nito